သတိၱ

             သတိၱရွိတယ္ဆိုတာ အမွန္တရားကို မတ္တတ္ထၿပီး စကားေျပာတာျဖစ္သလို၊ ထိုင္ၿပီး နားေထာင္ေပးတာလည္းျဖစ္သည္။
                                    ၀င္စတန္ခ်ာခ်ီ

    သတိၱရွိတယ္ဆိုတာ မေၾကာက္တာမဟုတ္ဘူး။
    ေၾကာက္တာကို ေက်ာ္လႊားနိုင္တာ၊ ေၾကာက္တာကို ခံနိုင္ရည္ရွိတာပါ။
                Mark Twain

    လက္စားေခ်တာ သတိၱရွိတာ မဟုတ္ပါဘူး။
    ခြင့္လြတ္နိုင္တာကမွ သတိၱရွိတာပါ။
                ေက်ာ္ေက်ာ္လိႈင္

    လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ သတိၱကို ဆံုးျဖတ္မယ္ဆိုရင္ အရာရာအဆင္ေျပတဲ့အခါမွာ သူဘယ္လိုရပ္တည္တယ္ ဆိုတာထက္၊ စိန္ေခၚမႈေတြနဲ႕ အျငင္းပြား
    စရာေတြ ႀကံဳရတဲ့အခ်ိန္ သူဘယ္လိုရပ္တည္တယ္ဆိုတာကို ၾကည့္ရပါမယ္။

ဆက္လက္ဖတ္ရန္

သႏိၷဌာန္

စိတ္ကူးယဥ္သမားႏွင့္ လက္ေတြ႕သမားရဲ့ ကြာျခားခ်က္ပါပဲ။

            ခိုင္မာတဲ့ သႏိၷဌာန္မရွိသူကို ေခါင္းေဆာင္လို႔ ေခၚလို႔မရပါဘူး။ ေန႔စဥ္အက်ိဳးရွိရွိ အလုပ္လုပ္မဲ့နာရီ၊ ကိုယ္ပိုင္အရည္အေသြးေတြတိုးတတ္ေအာင္လုပ္မယ္အစီအစဥ္၊အမ်ားအက်ိဳးကို  ေရွ႕တန္းတင္ေဆာင္ရြက္မယ့္ စိတ္ဓာတ္တို႔ႏွင့္ ပက္သက္ရင္ ေခါင္းေဆာင္တိုင္းမွာ ခိုင္မာတဲ့ သႏိၷဌာန္ရွိရပါမယ္။
        Stephen Gregg
        Chairman and CEO of Ethix Corp

    အခက္အခဲကို ေက်ာ္လႊားနိုင္ဖို႔ သႏိၷဌာန္လိုပါတယ္။
    သႏိၷဌာန္ခ်ထားတဲ့ လူတစ္ေယာက္က အခက္အခဲနဲ႔ေတြ႕လို႔
    ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္ပဲ လဲက်ပါေစ၊ ျပန္ထၿပီး ဆက္ႀကိဳးစားပါလိမ့္မယ္။
            David McNelly
   
    သႏိၷဌာန္ခ်ထားပါတယ္လို႔ ေျပာရတာ လြယ္ပါတယ္။ တကယ္ခုိင္မာတဲ့ သႏိၷဌာန္ဟုတ္မဟုတ္ကေတာ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ကို ၾကည့္ရပါလိမ့္မယ္။

    မွတ္သားစရာ။    ။ ဘတ္စကက္ေဘာ အေက်ာ္အေမာ္ကစားသမား Bill Bradley ဘီ(လ္) ဘရက္ဒလီသည္ အသက္ ၁၅ႏွစ္အရြယ္တုန္းက
    ေႏြရာသီ ဘစ္စကက္ေဘာသင္တန္းကို တက္ေရာက္ခဲ့ပါသည္။ သင္တန္းတြင္ ဆရာက "ပြဲတိုင္းပြဲတိုင္းမွာ မင္းတို႔ရဲ့အရည္အခ်င္းကို အစြမ္းကုန္
    သံုးခ်ၿပီး ကစားမယ္လို႔ သႏိၷဌာန္ခ်ၿပီးကစားပါ။ မကစားခဲ့ရင္ေတာ့ မင္းနဲ႕တူညီတဲ့ အရည္အခ်င္းရွိေပမယ့္ သႏိၷဌာန္ခိုင္မာတဲ့ ကစားသမားႏွင့္ေတြ႕
    ရင္ မင္းထက္သာသြားလိမ့္မယ္" လို႔ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒီစကားေလး ဘီ(လ္) ဘရက္ဒလီရဲ႕ ဘ၀ကို အေက်ာ္အေမာ္ ဘစ္စကက္ေဘာသမားျဖစ္
    ေအာင္ တြန္းပို႕ေပးခဲ့တာပါပဲ။

ဆက္လက္ဖတ္ရန္

မိခင္ရဲ႕ ေမတၱာ

တကၠသိုလ္ဝင္တန္း မေအာင္တဲ့ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္က ေတာရြာတစ္ရြာမွာ ဆရာမ သြားလုပ္ခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းသားေတြ နားလည္ေအာင္ စာကို ရွင္းမျပတတ္ေတာ အလုပ္ ထုတ္ခံလိုက္ရတယ္။ ပါးျပင္ေပၚ က်လာတဲ့ မ်က္ရည္ေတြကို အေမက ပြတ္သပ္ေပးရင္း “သမီးနဲ႔ သင့္ေတာ္တဲ့ အလုပ္တစ္ခုေတာ့ ရွိမွာပါ” လို႔ သူ႔ကို ႏွစ္သိမ့္ခဲ့တယ္။

အဲဒီေနာက္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ျမိဳ႔ေပၚတက္ျပီး အလုပ္သြားလုပ္ခဲ့တယ္။ မၾကာဘူး အကၤ်ီစ ညႇပ္ရာမွာ ေႏွးေကြးလြန္းတယ္ ဆိုျပီး အလုပ္ ထုတ္ခံလိုက္ရျပန္တယ္။ “မကြ်မ္းက်င္ေသးတဲ့ အလုပ္မွာ စစခ်င္း ေႏွးေကြးတာ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ သမီးက ဘာမွ မလုပ္ဖူးဘဲ ေက်ာင္းပဲတက္ခဲ့လို႔ ျဖစ္လိမ့္မယ္” လို႔ အေမက သူ႔ကို ႏွစ္သိမ့္ျပန္တယ္။

အလုပ္ေပါင္းစံု သူလုပ္ခဲ့တယ္။ အလုပ္တိုင္း တစ္ဝက္တစ္ပ်က္နဲ႔ ထုတ္ခံလိုက္ရတာခ်ည္းပဲ။ စိတ္ပ်က္ အားငယ္ျပီး အိမ္ျပန္လာတဲ့ သူ႔ကို အေမက အျပစ္မတင္ဘဲ အျမဲႏွစ္သိမ့္ အားေပးခဲ့တယ္။

သူအသက္ ၃ဝမွာ တတ္ထားတဲ့ ပညာေလးနဲ႔ ဆြံအ နားမၾကားေက်ာင္းမွာ ဝင္လုပ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ မသန္မစြမ္း ကေလးေတြအတြက္ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း ဖြင့္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ထပ္ မသန္မစြမ္းသူေတြ သံုးစဲြႏိုင္တဲ့ ပစၥည္းေတြကို ျဖန္႔ေဝခဲ့တယ္။ အခုဆိုရင္ သူဟာ ေအာင္ျမင္တဲ့ သူေဌးတစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့ပါျပီ။

တစ္ေန႔မွာ ေအာင္ျမင္တဲ့ သမီးတစ္ဦးက အိုမင္းေနတဲ့ အေမေရွ႔မွာ ထိုင္ျပီး ႏွစ္ရွည္လၾကာ သူသိခ်င္ခဲ့တဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုရဲ႕ အေျဖကို ေမးခဲ့တယ္။ အဲတာက သူက်႐ႈံးေနတဲ့အခ်ိန္၊ အနာဂတ္ေတြ မဲေမွာင္ေနတဲ့ အခ်ိန္၊ ေရွ႔ဆက္ဖို႔ လမ္းေတြ ေပ်ာက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အေမက ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ သူ႔အေပၚ ယံုၾကည္မႈေတြ ရွိေနေသးသလဲ? ဆိုတာျဖစ္တယ္။

အေမရဲ႕ အေျဖက ရိုးရိုးေလးပါ။ အေမက ေျပာတယ္.. ” ေျမတစ္ကြက္မွာ ဂ်ံဳစိုက္လို႔ မျဖစ္ထြန္းရင္၊ ပဲေျပာင္း စိုက္ၾကည့္ပါ။ ပဲစိုက္လို႔လဲ မျဖစ္ထြန္းရင္ ေနၾကာ စိုက္ၾကည့္ပါ။ ေနၾကာစိုက္လို႔လဲ အဆံေတြ မျပည့္ခဲ့ရင္ တစ္ျခားအပင္ ေျပာင္းစိုက္ၾကည့္ပါ။ ပန္းပြင့္မွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ ေျမတစ္ကြက္အတြက္ သင့္ေတာ္တဲ့ ပ်ဳိးပင္တစ္ပင္ေတာ့ ရွိပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္နဲ႔ ရိတ္သိမ္း ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္”

အေမ့ရဲ႕ စကားကိုၾကားေတာ့ သူငိုမိတယ္။ မိခင္ရဲ႕ ေမတၱာ၊ ယံုၾကည္မႈနဲ႔ အားေပးမႈေတြက မ်ဳိးမသန္တဲ့ ပ်ဳိးတစ္ပင္ကိုေတာင္ အေညႇာင့္ေပါက္ေစေၾကာင္း သူနားလည္လိုက္တယ္။

ေျမတစ္ကြက္အတြက္ သင့္ေတာ္တဲ့ ပ်ဳိးတစ္ပင္ေတာ့ ရွိပါတယ္။ ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႔တဲ့ သဲကႏာၱရမွာ ရွားေစာင္းပင္ေတြေတာင္ လွပတဲ့အပြင့္နဲ႔ ရွင္သန္ေပါက္ေရာက္ ႏိုင္ေသးတယ္။ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္ေဒသပဲ ေရာက္ေရာက္ ကိုယ္နဲ႔သင့္ေတာ္တဲ့ ေနရာတစ္ခုေတာ့ ရွိပါတယ္။ သင့္ေတာ္တဲ့ ေနရာမွာ ကိုယ္တတ္စြမ္း သေလာက္ လွပတဲ့ အပြင့္ေတြကို ဖူးပြင့္ၾကရေအာင္….

ဆက္လက္ဖတ္ရန္

နပိုလီယံေသခါနီးမွာ ဒီလိုစကားတစ္ခြန္းေျပာခဲ့သတဲ့...

"ငါဟာ တစ္ခ်ိန္က စစ္သည္ရဲမက္ သိန္းသန္းေပါင္းမ်ားစြာကို ဦးေဆာင္အမိန္႔ေပးခဲ့တယ္။ အခုေတာ့ ငါ့ေဘးမွာ ဗလာနတၱိ၊ငါဟာ တစ္ခ်ိန္က တိုက္ႀကီးသံုးတိုက္ကို တိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္ခဲ့တယ္။ အခုေတာ့ ေျခကုပ္ခ်ဖို႔ တစ္ေနရာစာမရွိခဲ့ဘူး၊Jesus Christ က ငါ့ထက္အမ်ားႀကီး ေအာင္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ သူ႔မွာ စစ္သည္ရဲမက္တစ္ေယာက္မွ မရွိဘူး၊ ေျမ တစ္လက္မေလးေတာင္ မသိမ္းပိုက္ခဲ့ဖူးဘူး၊ ဒါေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕တိုင္းျပည္ကို လူသိန္းသန္းေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ရင္ထဲမွာ တည္ထားႏိုင္ခဲ့တယ္"

 
ေမတၱာဆိုတာ လက္နက္ထက္ ထက္ၿပီး လူသားအားလံုးရဲ႕စိတ္ဝိညာဥ္ကို သိမ္းပိုက္ႏိုင္တဲ့အရာပါ။
တစ္မ်ဳိးဆက္ကေန တစ္မ်ဳိးဆက္ လက္ဆင့္ကမ္းႏိုင္တဲ့အရာကသာလွ်င္ တကယ့္အဓိပၸာယ္ရွိတဲ့အရာျဖစ္တယ္။

ဆက္လက္ဖတ္ရန္

အသက္တာ၌ ရည္မွန္းခ်က္ ဖတ္ရႈရန္ က်မ္းပိုဒ္ (ေဟၿဗဲ ၁၃း၁-၆ )

သိျမင္ျခင္း

    စစ္မွန္ေသာႀကီးျမတ္ျခင္းသည္ ေအာင္ျမင္မႈအေပၚ၌သာမတည္ဘဲ သင့္အသက္တာအတြက္ ဘုရားသခင္၏ အႀကံေတာ္ကို ၿပီးျပည့္စံုေစသည့္ အေပၚ၌တည္သည္။

    ႀကီးမားေသာအလုပ္ျဖစ္ပါေစ၊ နိမ့္က်ေသာအလုပ္ျဖစ္ပါေစ၊ ဘုရားသခင္ေခၚေတာ္မူျခင္းအေပၚ၌ သစၥာရွိျခင္းသည္ သခင္ဘုရားအားေပးနိုင္ေသာ အႀကီးမားဆံုး ၀တ္ျပဳကိုးကြယ္ျခင္းျဖစ္သည္။

ဆက္လက္ဖတ္ရန္

ကိုယ္က်င့္တရား သံမဏိကဲ့သို႔ခိုင္ၿမဲပါ။

သင့္ရဲ့ေကာင္းသတင္း၊ မေကာင္းသတင္းကို သင္ထိ္းခ်ဳပ္လို႔မရပါ။ သင့္ပတ္၀န္က်င္ရဲ့လက္ထဲမွာရွိပါတယ္။ သင္ထိန္းခ်ဳပ္လို႔ရတာ
သင့္ကိုယ္က်င့္တရားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
    Dr. Wayne.W Dyer

    ကမာၻေက်ာင္သိပၸံပညာရွင္ဆိုတာ ဥာဏ္အရည္အေသြးထက္ျမက္လို႔ျဖစ္တယ္လို႔ လူေတြကဆိုၾကတယ္။ မွားပါတယ္။ ကိုယ့္က်င့္

တရားေကာင္းလို႔ပါ။
    အယ္(လ္)ဘတ္ အိုင္စတိုင္း

    လူတိုင္းလိုလို အခက္အခဲကို ႀကံ့ႀကံ့ခံနိုင္ပါသည္။ လူတစ္ေယာက္ရဲ့ကိုယ္က်င့္တရားကို စမ္းသပ္ခ်င္ရင္ေတာ့ အာဏာကိုေပးၾကည့္လိုက္ပါ။
    Abraham Lincoln

    သံမဏိလိုခုိင္မာတဲ ကိုယ္က်င့္တရားမရွိပဲ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ရရွိခဲ့တဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ၊ ေအာင္ျမင္မႈကို ထိန္းသိမ္းနိုင္ဖို႔ အလြ

န္ခက္ခဲပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ္က်င့္တရားမွာ အက္ေၾကာင္းကေလးေပၚလာတာကို ဂရုမစုိက္ရင္၊ ေရရွည္မွာအက္ေၾကာင္းက ပိုႀကီးလာၿပီး ဆံုးရႈံးမႈသာ မ်ားလာပါလိမ့္မယ္။

ဆက္လက္ဖတ္ရန္

Don’t Let Failure Discourage You by Dr. Curtis Hutson ) စိတ္မပ်က္နဲ႔

အရွံဳးမၾကံဳပဲ ေအာင္ျမင္ဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ သူတို႔ ႏွစ္ခုက တျခားစီလို႔ ထင္ရေပမယ္႔ အႀကီးအက်ယ္ ေအာင္ျမင္သူေတြဟာ အႀကီးအက်ယ္ ရွံဳးဖူးသူေတြပါ။ တခါမွ မရွံဳးဖူးသူဟာ ဘာတခုမွ မႀကိဳးစားဖူးတဲ႔သူပါ။ ႀကိဳးစားၾကည့္ေလေလ အရွံဳးေတြ႕ေလေလပါ။ ရွံဳးပါမ်ားေတာ႔ ပညာပိုရလာတယ္။ သိတာေလးကို အသံုးခ်လိုက္ေတာ႔ ပိုေအာင္ျမင္လာတယ္။

Dr. Bob Jones, Sr; က " အရွံဳးထဲက ရထားဘီးဆင္၊ ေအာင္ျမင္မွဳဆီ ခရီးႏွင္။ "တဲ႔။  " Make Chariot wheels out of your failure, and ride them to success."

ေအာင္ျမင္မွဳေတြထဲက ကၽြန္ေတာ္ ပညာမရဖူးဘူး။ အရွံဳးေတြထဲကပဲ ပညာရေနတာပါ။  အရွံဳးဆိုတာ တိုးတက္ဖို႔ လမ္းစ အခြင္႔အေရးပဲ။ တခုမျဖစ္ရင္ တျခားတခုကိုေျပာင္းၿပီး ႀကိဳးစားၾကည့္။ ဒါလည္း အဆင္မေျပေသးရင္ ေနာက္တခု ႀကိဳးစားၾကည့္။ မၾကာခင္ အေျဖေတြ႔လာမယ္။

Thomas Edison မီးသီးထြင္တုန္းက အႀကိမ္ ၇၀၀ ႀကိဳးစားတာေတာင္ မေအာင္ျမင္ဘူးတဲ႔။ မိတ္ေဆြတေယာက္က "Mr. Edison အႀကိမ္ ၇၀၀ မေအာင္ျမင္တာေတာင္ ဘာေၾကာင္႔ လက္မေလွ်ာ႔တာလဲ" လို႔ ေမးလာတယ္။

"အႀကိမ္ ၇၀၀ မေအာင္ျမင္တာမဟုတ္ဘူး။ မီးသီးမျဖစ္ႏိုင္တဲ႔နည္း ၇၀၀ ရွာေတြ႔တာပါ။" လို႔ Edison က ျပန္ေျဖတယ္။ သူဟာ မီးသီးအပါအဝင္ ဒီေန႔ေခတ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေကာင္းစားဖို႔ တီထြင္မွဳေပါင္း တေထာင္႔တရာေက်ာ္ကို လုပ္ေဆာင္ခဲ႔သူပါ။

စက္ဘီးစီးသင္တာကို မွတ္မိသလား။ အစမွာ ေကာင္းေကာင္းစီးတတ္သလား။ ဘယ္ရမလဲ။ တျခားသူေတြလိုပဲ လဲက်မွာေပါ႔။ ကၽြန္ေတာ္လိုသာဆို မသက္သာလွဘူး။ ဒါေပမယ္႔ စီးတတ္ခ်င္တာကိုး။ ထပ္ၿကိဳးစားရတာေပါ႔။ ခဏခဏ လဲတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွ ကိုယ္ကိုထိန္းတတ္လာတဲ႔အခါ မလဲေတာ႔ပဲ အေဝးႀကီးအထိ စီးတတ္သြားၿပီ။

ေနာက္က်ေတာ႔ လက္ကိုင္ေတာင္ မကိုင္ပဲ၊ စီးခ်င္ရာ စီးႏိုင္ၿပီ။ အရွံဳးတိုင္းဟာ အေတြ႔အႀကံဳတခုကိုသင္ယူရတာပါ။  မရွံဳးဖူးရင္ေတာ႔ ေအာင္ျမင္မွာ မဟုတ္ဘူး။

ဒါေၾကာင္႔ ရွံဳးလို႔ စိတ္မပ်က္နဲ႔။ အရွံဳးဆိုတာ ေအာင္ျမင္မွဳကို ျဖစ္ေစမယ္႔ အေထာက္အကူ instrument တခုပါ။        ။ 

  Sword of the Lord

ဆက္လက္ဖတ္ရန္